Kraanmachinist, slotenmaker, vader – en een beetje archeoloog

Ongemerkt gaat kraanmachinist Gert Jan van Splunter (33) uit het Zuid-Hollandse Ouddorp de boeken in als dé ontdekker van de historische stadsbrug die begin 2016 werd aangetroffen naast de hedendaagse brug. ”Ik stond met mijn kraan op het ponton toen ik onder water tegen iets hards aankwam”, weet hij nog van die ontdekking. “Dat bleken dus die Middeleeuwse palen te zijn.” Inmiddels staat zijn kraan niet langer op het water, maar middenin het werkgebied van Ruimte voor de Rivier IJsseldelta.

Verderop raast het verkeer over de N50 en duikt de Hanzelijn de tunnel onder het Drontermeer in, rondom zijn kraan is vooral zand te vinden. Hoewel, zand… de herfstige regenval van de afgelopen dagen heeft het gebied doen veranderen in een diepe modderpoel. “Mijn kraan is iets van 38 ton, ik sta op planken hieronder”, weet hij van de vaste bodem onder zich. “Anders zak ik weg.” De cabine van zijn kraan is zijn complete kantoor. “Hier een GPS-systeem waarmee ik precies kan zien waar ik ben, hier is de radio waarmee ik kan communiceren met de collega’s”, wijst hij rond in zijn dagelijkse werkomgeving. “En sinds we onder de stadsbrug hebben gewerkt heb ik hier zelfs een hoogtemeter in zitten. Dat was toen nodig om niet de onderkant van de brug te raken.” Die hoogtemeter heeft hij vandaag niet meer nodig, want nu is hij bezig een kolk in het gebied om te vormen tot afwateringssloot. “Inderdaad, ik ben ook een beetje slotenmaker.” De laarzen waarmee hij vanochtend zijn cabine kon bereiken hangen inmiddels uit te druipen aan de buitenkant van de graafmachine, binnen is het warm en droog en kan hij de pedalen op zijn sokken bedienen. “We beginnen om een uur of zeven, dan is het nog donker. Gelukkig hebben we een paar goede lampen op de machines en om er te komen hebben we dit”, laat hij zijn helm inclusief verlichting zien. De werkdag eindigt weer om zeven uur, waarna hij zijn hotelbed kan opzoeken in hotel Zalkerbroek langs de N50. Vier dagen in de week werkt hij hier in Kampen op die manier, en dat al weer bijna een jaar lang. “Ik ben in november vorig jaar begonnen, eerst hier in dit gebied later dus rondom de Stadsbrug en nu weer hier.” Voor het eerst sinds hij voor Boskalis werkt is hij zo lang van huis in een aaneengesloten periode. “Ik heb ook gewerkt aan de dijkverzwaring in Zeeland, maar dat was in periodes. Hier zit ik al sinds november vorig jaar, en dat zal toch wel even duren is de verwachting.” Wat hem daarna wacht is nog niet bekend. “Allemaal afhankelijk van welke klus er dan weer voor handen komt.” Het zal wel weer in Nederland zijn weet Gert Jan van Splunter nu al, want hoewel Boskalis door de hele wereld actief is beperken zijn werkzaamheden zich tot ons land. “En wel hierom”, laat hij een foto zien van zijn vrouw en drie kinderen die op de achterwand van zijn cabine is geplakt. “Die wil ik ook nog wel eens een keer zien.”