Misschien ooit een zeearend, in ieder geval waterspitsmuizen

De natuur is soms lastig te regisseren, weet ecoloog Heleen Broier door haar ervaringen voor Isala Delta. "We hadden op een bepaald deel van die paaltjes neergezet met lintjes, om te voorkomen dat er kieviten gingen broeden. Maar die dieren blijken enorm honkvast te zijn, en dus zijn er daar toch een paar nesten. Daar gaan we dus voorlopig nog niet aan het werk."

Geboren en getogen in Wilsum wist ze van het bestaan van het gebied, maar na haar studie in Wageningen is ze het terrein toch anders gaan bekijken. "Ik kende het wel een beetje uit mijn jeugd, ik wist dat er vooral landbouw en veeteelt was. Maar nu weet ik ook hoe bijzonder het is." Als ecoloog zit Broier direct bij de uitvoerders aan tafel, om ze te wijzen op eventuele knelpunten.

Zo werd een dijk bij natuurgebied De Enk bewust later aangelegd om de populatie waterspitsmuizen de kans te geven te verhuizen naar een ander gebied. "Het riet is hier kort gehouden, en er zijn speciale gangen aangelegd om de dieren de kans te geven zich te verplaatsen naar een ander gebied", En daar zitten ze nu, wijst de ecoloog op de metershoge dijk die inmiddels in het voormalige weiland is verrezen. "over die dijk kunnen ze niet meer terugkomen."
Broier krijgt daarbij vaak hulp en advies van verenigingen die hun steentje bijdragen aan het behoud van het gebied. Zo kon ze rekenen op de hulp van de lokale visvereniging Ons Vermaak toen een paar watergangen in het gebied waaronder de Buiten Reeve moesten worden leeggehaald, waarbij de dieren werden overgezet naar andere kolken die niet verstoord zouden worden. En samen met een paar leden van Agrarische Natuurvereniging Camperland en Natuurvereniging IJsseldelta liep ze onlangs nog door De Enk, waar tot hun gezamenlijke verrassing nog een paar beschermde dotterbloemen opdoken. "De natuur past zich snel aan", is haar ervaring inmiddels.

Dat blijkt ook vanaf één van de twee uitkijkpunten die in het gebied zijn opgesteld waar toeschouwers vanaf twee gestapelde zeecontainers de werkzaamheden én de natuur kunnen bekijken. Pal naast de weg waarover regelmatig vrachtwagens rijden zit een ganzenpaar onverstoorbaar in het gras. "En daar duikt net een fazant weg", wijst Heleen boven de vers aangelegde dijk. Die dijk is trouwens ook aangepast, om te voorkomen dat oeverzwaluwen hier gaan broeden. "Die houden van steile wanden, daarom is de dijk hier afgevlakt. Dan gaan ze ergens anders broeden." Ook een leuke bijkomstigheid tijdens haar werk: de vondst van de grote modderkruiper en veel kleine modderkruipers in het gebied en de aanwezigheid van rivierrombout, een vrij zeldzame libellesoort. Over een paar jaar zit haar klus er hier weer op weet Broier, dan zal het gebied langzamerhand aan haar nieuwe functie kunnen wennen. "Een bloeiende dijk, veel groen", verwacht de ecoloog. "En persoonlijk hoop ik op de komst van de zeearend. Die vogelsoort houdt van grote stukken moeras en riet met veel uitgestrekt water. Voor de hand liggend is het niet, maar ik zou het heel mooi vinden."